Is de Strategie van de Spanning een verklaring voor de mysterieuze reeks op de EU gerichte bommen, die wel ontploffen maar geen schade aanrichten?



ImageVreemde bommen uit Bologna, de laatste paar dagen. Ze zouden geclaimd zijn door een nooit eerder opgedoken anarchistische organisatie, hetgeen alle reguliere media ook vermelden. Maar in activistische kringen in Italië verdenkt men duistere krachten ervan weer ouderwets aan het manipuleren te zijn geslagen. Daar hebben ze in Italië de nodige ervaring mee. En Prodi is Berlusconi’s voornaamste politieke tegenstander, dus dat mes zou goed snijden. Op de Duitse Indymedia-website is een artikel verschenen dat verbanden legt met eerdere operaties in het kader van de ‘strategie van de spanning’. Geen harde bewijzen, maar goed om kennis van te nemen. Onder het oorspronkelijke stuk (zie: origineel stuk) staan allerlei reacties, waaronder die dat het eveneens gangbaar is in Italië (door aanhangers van de communistische partij) om allerlei authentieke vormen van sabotage en politieke actie op conto te schrijven van infiltranten of provocateurs. Verder is dit soort stof natuurlijk voer voor allerlei gelovers in bizarre complotten, maar toch…

ITALIE/EU: Enscenering van een serie aanslagen
door Uwe Barschel (een pseudoniem, vert.)

Sinds oktober zouden er volgens Italiaanse autoriteiten zo’n zeventig brief- of pakjesbommen door anarchisten verstuurd zijn. Sinds eind december wordt deze “aanslagenserie” ook in de Duitse pers verslagen, nadat in toenemende mate EU-doelen in het vizier werden genomen (1). De stijl van de aanslagen doet sterk denken aan de “strategie van de spanning” (2) van de jaren zeventig. Toentertijd werden er door rechtse groepen talloze aanslagen gepleegd, die linkse of anarchistische groepen in de schoenen geschoven werden.

De Italiaanse autoriteiten noemen steeds de naam van een ogenschijnlijk bedachte organisatie, de “Informele Anarchistische Federatie, Federazione Anarchica Informale”. De naam is een variatie op de werkelijk bestaande Federazione Anarchica Italiana (zie verklaring van deze FAI).
De vermoedens over de zogenaamde terreurgroep klinken absurd: “Ze verenigen de meest extreme voorvechters van de anarchie met die van het Marxisme-leninisme” verklaarde minister van Binnenlandse Zaken Pisani. Nadat ook in andere EU-landen tenminste vier briefbommen opgedoken zijn (en maandag twee ontploften in Brussel, vert.) had hij het zelfs over een “kartel van Europese anarchistengroepen” of kortweg “Euro-anarchisten”. Daarom zou er nu een lijst van 250 namen opgesteld zijn van mensen die met de anarchistische kringen in verband gebracht worden (sic!). De eerste invallen in kraakpanden hebben al plaatsgevonden. De Europese massamedia ondersteunen deze campagne zonder omwegen (4) ondanks de overduidelijke bedoelingen.

(zie ook: feature op indymedia global.
Indymedia Bologna
website FAI

Citaat van onderzoek naar Gladio

“Het voorbeeld van Italië maakt deze praktijk duidelijk. De CIA maakte zich zorgen over de voortdurend groeiende invloed van de Italiaanse Communistische Partij PCI, die bij de verkiezingen van 1972 27 procent van de stemmen haalde. Het plan was simpel: Door middel van linkse terroristische aanslagen zou de publieke opinie en daarmee ook het bestuur naar rechts ‘gedraaid’ moeten worden. In 1972 stierven drie politieagenten door bomaanslagen. In 1973 explodeerde een bom aan boord van een Argo16 vliegtuig, Beide aanslagen werden communistische groepen toegeschreven, De “Rode Brigades” in Italië zouden vanaf het begin door geheime diensten geïnfiltreerd en gestuurd zijn.” (einde citaat bron)

In de laatste paar maanden zijn in Italië – en ondertussen ook daarbuiten – talrijke briefbommen verstuurd. Alle bommen zouden afkomstig zijn uit de regio Bologna. Net als bij de vorige serie aanslagen, zijn ze in Italië zelf opvallend vaak gericht aan personen waar Berlusconi en rechts niet erg happig op zijn. (neem bijvoorbeeld EU-voorzitter Prodi ((5))

Buiten Italië gingen de briefbommen bijvoorbeeld naar Europol en de Europese Centrale Bank. Nog eens vier bereikten op 5 januari het EU-parlement (6).
Zoals bij vorige series aanslagen, werden al snel linkse of anarchistische groeperingen als daders aangewezen. De ‘gelijkgeschakelde’ Italiaanse pers, die haast volledig in het bezit is van regeringschef en mediamagnaat Berlusconi (7), start onmiddellijk een hetzecampagne. Bewijzen zijn er niet, of zijn duidelijk vervalst. Verklaringen als “Ze verenigen de meest extreme voorvechters van de anarchie met die van het Marxisme-leninisme” of het noemen van zelf bedachte namen van organisaties (die inhoudelijk niet logisch klinken) versterken het vermoeden van een geconstrueerde campagne. De persverklaringen en uitspraken van de Europese ministers van Binnenlandse Zaken duiden ook op een poging tot het versmelten van “islamitische terreur” en “linkse/anarchistische terreur”.

Sinds een week nemen ook Duitse media aan deze campagne deel. Verklaringen van de Italiaanse regering worden klakkeloos overgenomen of soms zelfs nog wat verder aangedikt (bijv. Springer Presse, Berliner Zeitung, …). Een uitbreiding van de aanslagenserie naar heel Europa lijkt die media dan ook niet slecht uit te komen.
(voorbeeld : Artikel in Springer-krant Welt)

Al naar aanleiding van de protesten tegen de G8-top in Genua liet de net aangetreden regering van Mussolini-fan Berlusconi de “strategie van de Spanning” uit de kast halen. Toen ontploften al meerder briefbommen die als taak hadden om sociale bewegingen en netwerken van globaliseringscritici onder druk te zetten. Zie het artikel: Celler Loch in Genua en Nieuwe versie van strategie van de spanning?

Na Genua werd ook in Venetië een aanslag uitgevoerd die stemming tegen de oppositie beoogde op te hitzen (zie: Bomaanslag in Venetië in scène gezet?). Al voor de G8-top in Genua verklaarde Berlusconi dat er “verbindingen zouden bestaan tussen de Noglobals en Bin Laden”. Er zou zelfs sprake van zijn dat de G8-top aangevallen zou worden met afstandbestuurde vliegtuigen en met AIDS besmet bloed (8). Op deze manier kon de confrontatie in Genua naar een militair niveau getild worden. De in Genua gebruikte strategie tegen de protestbeweging werd al voor de machtsovername van Berlusconi in heel Europa voorbereid (9).

Vervolgens wordt op 19 mei 2002 de economisch deskundige en adviseur van de minister van Arbeid Marco Biagi vermoord. Volgens de Italiaanse autoriteiten zouden de sinds 1981 opgeheven Rode Brigades verantwoordelijk zijn. In de jaren voor haar opheffing was de organisatie door verschillende geheime diensten geïnfiltreerd geworden (zie bijvoorbeeld: 92 patroonhulzen, een balletdanser en de CIA). De actie leek eerder uit de koker van mensen rond de fascist Fini en de mediamagnaat Berlusconi te stammen, die ook in de Organisatie P2 (Propaganda Due) zaten (10), die in de jaren zeventig aanslagen organiseerde. De aanslag gebeurde vier dagen voor een geplande algemene staking en gelijktijdige grote demonstratie van sociale bewegingen tegen het beleid van Berlusconi (zie Welkome dood in Bologna). Desondanks namen twee miljoen mensen deel (12) in wat tot dan toe de grootste demonstratie uit de geschiedenis van de Italiaanse republiek was.
Een paar maanden later werd Michele Landi, een informaticus die met de politie samengewerkt had in het onderzoek naar de moordenaars van Sergio D’Antona en Marco Biagi, opgehangen in zijn huis gevonden. Volgens onderzoek van de politie zijn er wat details en aanwijzingen die niet overeenkomen met de door de regering aangehangen zelfmoord-hypothese… Ook omdat Michele landi enkele weken eerder tegen enkele vrienden verteld had dat hij bang was omdat hij verbijsterende zaken uitgevonden had. bron)
Zie bijvoorbeeld ook (de vertaling van) een stuk dat Umberto Eco schreef in de Romeinse krant La Repubblica en Terreur in Europa van ceiberweiber.at. Ook hier zie je media en regeringen van andere landen opduiken: in Duitsland probeerde het openbaar ministerie met behulp van Duitse Media een heroprichting van de RAF te verzinnen (zie: Openbaar ministerie construeert nieuwe RAF). Deze poging mislukte omdat het maatschappelijke klimaat nog niet “ver genoeg” was.

(Volgt een uitgebreide blik terug in de Italiaanse geschiedenis: de strategie van de Spanning, P2, Gladio en Berlusconi, met talloze links naar bronnen. En de mededeling dat Gladio, het ondergrondse ‘Nato-beschermings’ netwerk, nog steeds bestaat en actief is. Zie daartoe het originele artikel)

In het kader van dit artikel bij Indymedia is het niet mogelijk een overzicht te geven van opstandbestrijdingsstrategien en geheime netwerken van rechts te geven. Na de 11e september is dat allemaal nog een keer flink uitgebreid. De eerdervermelde structuren zullen goed hebben kunnen profiteren van de politieke ontwikkelingen sinds de zomer van 2001. Zo zijn de oorspronkelijke protagonisten van de Strategie van de Spanning momenteel aan de macht in Italië en bezitten ze bijna alle massamedia. In andere landen (Spanje, Turkije, Griekenland, Rusland etc.) ziet het er niet veel anders uit. Daarom alleen nog wat links voor meer (Duitstalige) informatie, in willekeurige volgorde:
*) De Geheime Terreurorganisatie van de NAVO – Gladio (website)
*) Dossier over de Strategie van de Spanning: (website)
*) Info over Berlusconi als maffia-baas: (website)
*) In dorre bladeren ritselt de wind (over de constructie Black Block): (website)
*) History Repeats: (website)
*) Gladio of de wraak van Moro: (website)
*) De Gladio-Nazi connectie: (website
*) Gladio - De geheime terreurorganisatie van de Navo : (website)

En ten slotte: “Genua”, boek van Dario Azzelini waarin hij uitvoerig over de bloedige gebeurtenissen in Genua bij de G8-top in 2001 schrijft en de ontwikkeling van sociale bewegingen en de rechtse terreur-netwerken beschrijft. Het boek is vorig jaar bij Assoziation A verschenen. Ik kon er geen website van vinden.

(einde)


Zie ook: Uitvoerige berichtgeving en aanvullingen op
Indymedia algmeen en Indymedia Ierland en Indymedia UK (met veel links)

(Dit artikel was oorspronkelijk op GlobalInfo gepubliceerd door Uwe Barschel.)