In een aantal eerder gepubliceerde teksten wordt als strategie voor maatschappijverandering de opbouw en verbinding van linksradicale, zelfgeorganiseerde collectieve structuren als van wezenlijk belang genoemd. Wij hebben enige twijfel bij deze strategie. We delen de (daarbij inbegrepen) kritiek dat veel linksradicale activisten onderscheid maken tussen hun politieke inspanningen aan de ene kant en werk en levensonderhoud aan de andere kant en zichzelf niet als politiek subject beschouwen.

De vijfde van “11 Thesen over organiseren en revolutionaire praktijk voor een fundamentele heroriëntatie van links-radicale politiek”. Zie hier een uitgebreide inleiding op de serie.

(Door Kollektiv, Bremen, vertaling Tommy Ryan. Deze en andere onderdelen van de serie zullen terug te vinden zijn onder de tag '11thesen' foto Vera Krachovil CC/publicdomain (donaties voor de website globalinfo.nl zijn zeer welkom)

Vanzelfsprekend onderschrijven we het voorstel om de eigen realiteit als politiek te zien en onszelf daarbinnen te organiseren. Een groot deel van de linksradicale scene interpreteert deze stelling echter uitsluitend als de oproep om “eigen” zelfgeorganiseerde ruimtes, projecten en collectieven te stichten en deze uit te breiden. Vanzelfsprekend zijn dan ook velen actief in woon- en projectgroepen.

Als we het hebben over de opbouw van zelfgeorganiseerde structuren, dan bedoelen we daar echter in eerste instantie niet direct de opbouw van zelfgeorganiseerde linkse scene-plekken of projecten. We zien collectief zelfgeorganiseerde vormen van wonen en werken als een legitiem middel om het eigen leven gemeenschappelijk vorm te geven binnen het kapitalisme. Dit kan enerzijds zorgen voor meer controle over het eigen leven en onafhankelijkheid geven en aan de andere kant belangrijke ervaringen met zich mee brengen met zelfbestuur. Hierom horen de bestaande zelfgeorganiseerde linksradicale projecten voor ons binnen een traditie die we moeten ondersteunen en verdedigen en waarbinnen we veel ervaring kunnen opdoen.

Toch verschillen we er van mening over dat door middel van de organisatie en uitbreiding van de bestaande linkse zelfgeorganiseerde plekken, er een daadwerkelijke maatschappelijke visie gevormd wordt. Daarvoor richten veel linkse zelfgeorganiseerde projecten zich te veel op de doelen van en de manier waarop een relatief kleine groep linksradicaal gesocialiseerde mensen hun leven voor zich ziet, en deze projecten sluiten daarmee niet per sé aan bij wensen en behoeftes van de bredere maatschappij. Deze projecten lopen daardoor automatisch het gevaar om geïsoleerde eilandjes binnen een kapitalistische maatschappij te blijven en in het slechtste geval om te depolitiseren tot een eilandje waar men “mooier kan wonen” of als uiting van een linksradicale lifestyle. Tegelijkertijd vraagt de opbouw en het draaien van eigen, zeer op de eigen scene gerichte centra, woonprojecten et cetera. vaak veel tijd en inspanning. Hierdoor heeft men minder aandacht voor het maatschappelijke en politieke werk en gaat de focus op een bredere maatschappelijke strategie verloren.

We zien het potentieel voor maatschappijverandering eerder daar waar zich tussen huurders in een woonblok, bewoners in een straat of werknemers binnen een bedrijf, solidaire structuren van wederzijdse hulp en zelforganisatie vormen – structuren die voor de bevolking open zijn, zoals bijvoorbeeld politiek-culturele-sociale centra et cetera. Deze structuren mogen geen uitdrukking zijn van subculturele identiteit, maar moeten zich oriënteren aan de primaire behoeftes en doelen van de betroffenen.

We sluiten ons daarom aan bij de in de tekst „Wie die Welt verändern?“ (*1) (vert. Hoe de wereld te veranderen?) van Lower Class Magazine benoemde noodzaak om de door onszelf opgerichte zelfgeorganiseerde structuren steeds weer op hun toepasbaarheid als “wegbereider” te bevragen. We moeten uitvinden welke factoren zelfgeorganiseerde structuren tot (veer)krachtige pijlers voor de beweging maken en elke ervoor zorgen dat ze depolitiseren.

Voetnoot

  1. Wie die Welt verändern?, Lower Class Magazine (jan, 2015), http://lowerclassmag.com/2015/01/wie-die-welt-veraendern