Na meer dan veertig jaar keiharde strijd om niet voor eeuwig met hoogradioactief afval te worden opgezadeld, heeft Gorleben nu gewonnen. De dienst voor de verwerking van atoomafval heeft onlangs bekend gemaakt dat Gorleben niet meer tot de plekken hoort die ze onderzoeken om te kijken of daar atoomafval kan worden gedumpt. De zoutlagen daar zijn er immers niet geschikt voor, zoals de bewoners altijd al gesteld hebben.

Na het bekend worden van deze uitslag, is er door de anti-atoomenergiebeweging in het gebied opgeroepen om aanstaande zaterdag als vanouds weer massaal, onder andere met trekkers, op te rukken naar het terrein waar inmiddels al grote hoeveelheden radioactief afval bovengronds opgeslagen staat in wat ze noemen een ‘tussenopslagplaats’.

De Bondsdienst voor ‘endlagersuche’ BGE heeft namelijk nog niet uitgesloten dat er elders in de zoutlaag gezocht gaat worden. Er zijn nog een stuk of 90 plekken in Duitsland die voor onderzoek in aanmerking komen,

De machtige en populaire anti-atoombeweging in Gorleben heeft bekend gemaakt dat er sowieso niet gejuicht zal worden, want de problemen blijven groot en nu gaat het afval elders naar toe. Ze eist dat het proces van zoeken naar de eindopslag deze keer democratisch en transparant gebeurt.

In een interview in dagblad TAZ wordt uitgelegd waarom het geen feest is in Gorleben.

Daar lees je ook dat ze in Gorleben ook wel weten dat dat atoomafval ergens heen zal moeten: Vrij vertaald: Het is nu eenmaal (tegen onze zin) geproduceerd, dus moet het zo goed mogelijk opgeslagen worden. We zijn geen tegenstanders van atoomafval, we waren wel altijd tegenstanders van atoomenergie. Hopelijk wordt er nu een betere en vooral beter wetenschappelijk onderbouwde oplossing gevonden (dan eerder bij de toewijzing van Gorleben). Ondertussen zullen we onze expertise en solidariteit aanbieden aan andere gebieden die het afval tegen hun wil opgelegd krijgen (...)

Gorleben werd al in de jaren 1970 aangewezen als plek waar een ondergrondse opslag voor Duits kernafval zou kunnen komen. Het lag midden in het bos in dunbevolkt gebied aan de grens met de toenmalige DDR. De bevolking in het gebied dat als Wendland bekend staat, is zich gaan weren, en kreeg steun van duizenden demonstranten uit heel Duitsland en daarbuiten. In mei 1980 werd de plek waar onderzoek werd gedaan voor de opslag in het bos bezet door duizenden demonstranten die een huttendorp opbouwden en de ‘Vrije Republiek Wendland’ uitriepen. Het dorp werd met een overmacht politie ontruimd, maar daarna is het nooit meer rustig geworden.

Vanaf 1995 begonnen de transporten van atoomafval naar het terrein voor de opslag, om daar alvast ‘tussendoor’ opgeslagen te worden. Het werden indrukwekkende veldslagen tussen vaak tienduizenden (bij meerdere transporten werden 20.000 agenten opgetrommeld) ME-ers met allerlei voertuigen en helikopters, en een woedende bevolking. Vooral de laatste 20 kilometer, als de lading van een trein overging op vrachtwagens en dan dwars door het bos moest rijden, was vaak een hard gelag. Het bijzondere van Wendland was dat de lokale bevolking massaal meedeed aan de acties, en demonstranten van buitenaf met open armen ontving, slaapplaatsen aanbood en des ochtends ontbijt aanbood. Ook bijzonder was dat allerlei vormen van verzet, van principieel geweldloos totzeer militant, naast elkaar plaatsvonden. Een schoolvoorbeeld van verzet, dat nu dus eindelijk gelijk krijgt.

In 2011 het voorlopig laatste transport (de opslag had de maximaal toegestane hoeveelheid afval gekregen)

Als nu voor een opslag elders in het land wordt besloten, moeten al die containers met afval die met zoveel geweld door het Wendland geknuppeld werden, dus weer afgevoerd worden...

(Zie eerdere berichtgeving op globalinfo)