Op de website van The Guardian vertelt een van de ontslagen zeemannen hoe de ontslagprocedure uitgevoerd werd: ze werden van het schip ontruimd door veiligheidspersoneel.

 

(Foto Roel Hemkes Flickr CC2.0)

Scheepvaartbedrijf P&O, het grootste veerbootbedrijf van Engeland, heeft vorige week donderdag 17 maart in een klap al het personeel op de schepen die onder Engelse vlag varen ontslagen. Zonder voorwaarschwuwing en zonder raadpleging van vakbonden. Alle 800 mensen gaan vervangen worden door goedkoper personeel die door een uitzendbureau uit Malta geleverd wordt. Het zullen voornamelijk Filippijnsen matrozen zijn die 1 pond 80 per uur ontvangen.

(zie eerder bericht op globalinfo over deze zaak)

Voor vertrek voor hun reguliere tocht naar ierland had de kapitein van het schip opdracht gekregen om veiligheidspersoneel aan boord toe te laten. Dat kwam met een paar ‘onheilspellende busjes’ aanrijden. uit The Guardian:

De kapitein had van hogerhand in Dover opdracht gekregen om de veiligheidsagenten toe te laten in de haven en aan boord van het schip te gaan. We zagen ze aankomen als een begrafenisstoet, deze vijf auto's kwamen de haven binnen en reden langzaam naar het schip toe. Eén man las een voorbereide verklaring voor: "U bent ontslagen."

We werden één voor één naar onze hutten begeleid. Er waren twee bewakers bij me toen ik jaren en jaren aan spullen inpakte. Ik mocht niet eens afscheid nemen van de bemanning, die als familie wordt. Het was afschuwelijk, wreed, schokkend. We werden gewoon naar een shuttle bus gebracht. Ik ging naar huis naar mijn dochter, verdwaasd en verbijsterd.

De verteller wijst erop dat personeel op zo’n schip er ook woont: je vaart steeds twee weken op, dan af, het is dus ook je huis. Ontslagen mensen die geen dienst hadden, hebben niet eens kans gekregen hun spullen uit hun kabine te halen...

De verteller wijst ook op de bijkomende schade voor het bedrijf: Als je vele jaren op hetzelfde schip hebt gewerkt, zoals ik, ontstaat er een trots en een schat aan kennis. Trots op je schip. Als bemanning leer je de kneepjes van het vak: hoe de watertoevoer, de riolering, de motoren werken. Nu is al die kennis weg.

En sluit af met de opmerking: Ik ga door golven van woede. Ik wou dat ik de klok kon terugspoelen. Zittend op het land, is het gevoel gewoon ongeloof. Ik heb voor het eerst in jaren een CV geschreven. Mijn schip en hut liggen er nog steeds, maar nu zijn ze bezet door een uitzendkracht. Het is zo pijnlijk om op deze manier verstoten te worden.

Maar sommige schepen zijn kennelijk nog bezet en niet ontruimd. Een van de schepen ligt in Rotterdam maar vaart onder Nederlandse vlag en daar zou zo’n manier van ontslaan niet mogelijk zijn.

Uit de PZC: Marcel van Dam van Nautilus legt uit dat het bedrijf nu Britse zeevarenden ontslaat die werkten onder een Jersey-contract. In Nederland zou wat P&O heeft gedaan volgens hem helemaal niet mogen, temeer omdat vooraf geen vakbonden zijn geraadpleegd. In Rotterdam ligt momenteel het P&O-schip Pride of Rotterdam aan de kade. De bemanning daar leeft volgens Van Dam nu vooral mee met de Britse collega’s.